Scripture Reading: Psalm 18:33
"ഇന്ന് നാം ചിന്തിക്കുന്നത് പർവതങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഉയർച്ചകളിലും താഴ്ചകളിലും ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ നടക്കുന്നു"
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും മതിലുകളെയും പർവതങ്ങളെയും നേരിടേണ്ടിവരുന്നു. ചിലപ്പോൾ നമുക്ക് മുന്നിലുള്ള വഴി വളരെ എളുപ്പമാണെന്ന് തോന്നും. എന്നാൽ ചില സമയങ്ങളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായ തടസ്സങ്ങൾ നമ്മുടെ മുന്നിൽ ഉയർന്നുവരും. എത്ര ശ്രമിച്ചാലും മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ തോന്നുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. അപ്പോൾ നാം പിന്നോട്ടു തിരിയണോ? നിരാശപ്പെടണോ? അതോ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് ആ മതിൽ കടന്നും ആ പർവതം കയറിയും മുന്നോട്ട് പോകണോ?
സങ്കീർത്തനം 18-ൽ ദാവീദ് ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് വളരെ മനോഹരമായി സംസാരിക്കുന്നു. “എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും” എന്നതാണ് അവന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം. “അവൻ എന്റെ കാലുകളെ പേടയുടെ കാലുകളെപ്പോലെ ആക്കുന്നു; എന്റെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ എന്നെ നിർത്തുന്നു” എന്നും അവൻ പറയുന്നു. ദൈവം തന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് ശക്തി നൽകുന്ന ദൈവമാണ്. നമ്മുടെ മുന്നിൽ എത്ര വലിയ മതിൽ വന്നാലും, ദൈവം നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെ മറികടക്കാൻ കഴിയും.
നമ്മുടെ ജീവിതയാത്രയിൽ പല തരത്തിലുള്ള മതിലുകൾ നമുക്ക് നേരിടേണ്ടിവരുന്നു. ജോലിയിൽ ഒരു മതിൽ വരാം. കുടുംബത്തിൽ ഒരു മതിൽ വരാം. ബന്ധങ്ങളിൽ ഒരു മതിൽ വരാം. സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ, രോഗങ്ങൾ, നിരാശകൾ, പരാജയങ്ങൾ, മറ്റുള്ളവരുടെ എതിർപ്പ്, നമ്മുക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനാകാത്ത സാഹചര്യങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം നമ്മുടെ മുന്നിൽ മതിലുകളായി നിൽക്കാം.
ചിലപ്പോൾ നാം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ മതിലിൽ ഇടിച്ചുനിൽക്കുന്ന അനുഭവം ഉണ്ടാകും. “ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?” എന്ന് നാം ചോദിക്കും. എന്നാൽ ദാവീദ് പറയുന്നത്, “എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും” എന്നാണ്. ഏത് മതിലാണ് വന്നതെന്ന് ദാവീദിന് പ്രശ്നമല്ല. കാരണം തന്റെ ശക്തിയിൽ അല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലാണ് അവൻ ആശ്രയിച്ചത്.
മതിൽ കണ്ടപ്പോൾ തിരിഞ്ഞുപോകാനല്ല ദൈവം നമ്മെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നത്. മതിൽ കടക്കാനാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ തടസ്സങ്ങൾ വന്നാൽ അവയെ കണ്ടിട്ട് നിരാശപ്പെട്ട് പിന്നോട്ടു പോകേണ്ടതില്ല. “എന്റെ ദൈവത്താൽ എനിക്ക് കഴിയും” എന്ന് വിശ്വസിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകണം.
പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർ നമ്മെ തടയുന്ന മതിലുകളായി മാറാം. ചിലർ നമ്മെ താഴ്ത്താൻ ശ്രമിക്കും. ചിലർ “നിനക്ക് ഇത് സാധിക്കില്ല” എന്ന് പറയും. ചിലപ്പോൾ സാഹചര്യങ്ങൾ തന്നെ നമ്മെ തടയും. എന്നാൽ മനുഷ്യർ ഉയർത്തുന്ന മതിലുകളേക്കാൾ വലിയവനാണ് നമ്മുടെ ദൈവം.
ദാവീദ് അനേകം ശത്രുക്കളെയും പ്രതിസന്ധികളെയും നേരിട്ട മനുഷ്യനായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി അനുഭവിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് അവന് പറയാൻ കഴിഞ്ഞത്: “എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും.”
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും അതേ വിശ്വാസം വേണം. മതിലുകൾ വന്നാൽ അവയെ കണ്ടു ഭയപ്പെടാതെ, ദൈവത്തിലേക്ക് നോക്കണം. “കർത്താവേ, ഈ മതിൽ എനിക്ക് കടക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ അങ്ങയാൽ എനിക്ക് കഴിയും” എന്ന് പറയണം.
നമ്മുടെ വഴിയിൽ മതിലുകൾ ഉണ്ടെന്നത് ദൈവത്തിന്റെ വഴി തെറ്റാണെന്നതിന്റെ തെളിവല്ല. ദൈവത്തിന്റെ വഴി പൂർണ്ണമായ വഴിയാണ്. നാം ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം അനുസരിച്ച് നടക്കുകയും അവന്റെ വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ആ വഴി തന്നെയാണ് നമുക്കുള്ള ഏറ്റവും നല്ല വഴി. ആ വഴിയിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടായേക്കാം. മതിലുകൾ ഉണ്ടായേക്കാം. പർവതങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം. മുള്ളുകളും പാറകളും ഉണ്ടായേക്കാം. കുഴികളും താഴ്വരകളും ഉണ്ടായേക്കാം. എന്നാൽ അതുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ വഴി തെറ്റിപ്പോകുന്നില്ല.
നമ്മുടെ ജീവിതയാത്ര പലപ്പോഴും ഒരു മരുഭൂമിയാത്ര പോലെയാണ്. വഴിയിൽ കുഴികളും കല്ലുകളും പാറകളും ഉണ്ടാകും. ചിലപ്പോൾ അവ നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കും. ചിലപ്പോൾ നാം വീഴും. ചിലപ്പോൾ വഴി വളരെ പ്രയാസകരമാകും. എന്നാൽ ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ നടക്കുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ വഴികൾ പൂർണ്ണമാണ്. അതുകൊണ്ട് വഴിയിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ വന്നപ്പോൾ “ദൈവം എന്നെ വിട്ടുകളഞ്ഞു” എന്ന് നാം കരുതേണ്ടതില്ല. മറിച്ച്, ആ ബുദ്ധിമുട്ടുകളുടെ നടുവിലും ദൈവം നമ്മെ നയിക്കുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കണം.
ഹബക്കൂക്ക് പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകത്തിലും ഇതേ സത്യമാണ് നാം കാണുന്നത്. ഹബക്കൂക്ക് ദൈവത്തോട് അനേകം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ച മനുഷ്യനായിരുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ അവനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി. എന്നാൽ അവസാനം അവൻ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ പഠിച്ചു. ഹബക്കൂക്ക് 3-ാം അധ്യായത്തിൽ അവൻ പറയുന്നു: “അവൻ എന്റെ കാലുകളെ പേടയുടെ കാലുകളെപ്പോലെ ആക്കുന്നു; എന്റെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ എന്നെ നടത്തുന്നു.”
ഇവിടെ വീണ്ടും പർവതത്തിന്റെ ചിത്രം വരുന്നു. ഉയർന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തണമെങ്കിൽ കയറണം. താഴെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ പർവതം വളരെ വലിയതായി തോന്നാം. പക്ഷേ അതിന്റെ മുകളിൽ എത്തുമ്പോൾ നമുക്ക് മറ്റൊരു കാഴ്ച ലഭിക്കും.
പർവതങ്ങൾ കയറുവാൻ വേണ്ടിയുള്ളവയാണ്. മതിലുകൾ ചാടിക്കടക്കുവാൻ വേണ്ടിയുള്ളവയാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പർവതങ്ങളും അതുപോലെയാണ്. അവ നമ്മെ പിന്നോട്ടു തിരിക്കാനുള്ള കാരണങ്ങളല്ല. മറിച്ച്, ദൈവത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ അവയെ മറികടന്ന് മറുവശത്തേക്ക് എത്താനുള്ള അവസരങ്ങളാണ്.
പർവതങ്ങൾ പ്രശ്നങ്ങളല്ല. അവ നമ്മുടെ യാത്രയുടെ ഭാഗമാണ്. ദൈവം ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ മുന്നിൽ പർവതങ്ങളെ അനുവദിക്കുന്നത് നമ്മെ തടയാനല്ല, നമ്മെ ഉയരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനാണ്.
നിങ്ങൾ പർവതത്തിന്റെ മുകളിലെത്തുമ്പോൾ താഴെ നിന്നു കാണാൻ കഴിയാത്ത പല കാര്യങ്ങളും കാണാൻ കഴിയും. അതുപോലെ തന്നെ ജീവിതത്തിലെ ചില അനുഭവങ്ങൾ കടന്നുപോയതിനുശേഷമാണ് ദൈവം എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്.
വേദപുസ്തകത്തിൽ പർവതങ്ങൾക്ക് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥാനമുണ്ട്. നോഹയുടെ കാലത്ത് പെട്ടകം അരാരാത്ത് പർവതങ്ങളിൽ എത്തി. വെള്ളപ്പൊക്കത്തിനുശേഷം ദൈവം തന്റെ രക്ഷാപദ്ധതി മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയത് അവിടെ നിന്നാണ്.
പിന്നീട് നാം സീനായി പർവതത്തെ കാണുന്നു. മോശെ സീനായി പർവതത്തിൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ ചെന്നു. അവിടെ ദൈവം അവനോട് സംസാരിച്ചു, തന്റെ കല്പനകൾ നൽകി, തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം നൽകി. സീനായി പർവതം ഒരു സാധാരണ പർവതം മാത്രമായിരുന്നില്ല. അത് ദൈവസാന്നിധ്യം അനുഭവിച്ച സ്ഥലമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് നാം പർവതങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, അവയെ വെറും തടസ്സങ്ങളായി മാത്രം കാണരുത്. ചിലപ്പോൾ ദൈവം നമ്മെ പർവതത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത് അവിടെ നമുക്ക് ഒരു പുതിയ അനുഭവം നൽകാനാണ്.
പർവതത്തിന്റെ മുകളിലെ അനുഭവം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ പർവതം കയറണം. താഴെ നിൽക്കുമ്പോൾ പർവതത്തിന്റെ ഉയരം നോക്കി “ഇത് എനിക്ക് കയറാൻ കഴിയില്ല” എന്ന് പറയാം. എന്നാൽ ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ട് വെച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ ഒടുവിൽ നമുക്ക് മുകളിലെത്താൻ കഴിയും.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും അതുതന്നെയാണ്. ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കണമെന്ന് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കണമെന്ന് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ആ അനുഭവത്തിലേക്ക് എത്താനുള്ള വഴി പർവതത്തിലൂടെയാണ്.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വരുന്ന എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും ദൈവം നമ്മെ ഉപേക്ഷിച്ചതിന്റെ അടയാളങ്ങളല്ല. ചില ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നമ്മെ ശക്തരാക്കുന്നു. ചില പർവതങ്ങൾ നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ വളർത്തുന്നു. ചില മതിലുകൾ നമ്മിൽ ദൈവാശ്രയം വളർത്തുന്നു.
ദാവീദ് പറഞ്ഞതുപോലെ, “എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും.” ഇത് ഒരു സാധാരണ വാക്കല്ല. അത് വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണ്.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ എത്ര വലിയ മതിൽ വന്നാലും, ദൈവം നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് അതിനെ കടക്കാൻ കഴിയും. നമുക്ക് സ്വന്തം ശക്തിയിൽ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയും.
ദൈവം നമ്മുടെ കാലുകളെ പേടയുടെ കാലുകളെപ്പോലെ ആക്കുന്നു. പേടയുടെ കാലുകൾക്ക് പർവതപ്രദേശങ്ങളിൽ കയറാനും ഉറച്ചുനിൽക്കാനും കഴിയും. അതുപോലെ തന്നെ ദൈവം നമ്മെ ജീവിതത്തിലെ ഉയർച്ചകളിലും താഴ്ചകളിലും ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ ശക്തരാക്കുന്നു.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പർവതങ്ങൾ വരുമ്പോൾ നാം എന്ത് ചെയ്യണം? പിന്നോട്ടു പോകേണ്ടതില്ല. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകണം. മതിൽ കണ്ടാൽ തിരിഞ്ഞോടരുത്. ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ച് അതിനെ കടക്കാനുള്ള ശക്തി ചോദിക്കണം.
ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ വളരെ വലുതായി തോന്നും. “ഇത് എങ്ങനെ കടന്നുപോകും?” എന്ന് നാം ചോദിക്കും. പക്ഷേ ദൈവം നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയും.
ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ പൂർണ്ണമാണ്. നമ്മുടെ വഴിയിൽ മതിലുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ വചനം മാറുന്നില്ല. നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ മാറിയാലും ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദത്തങ്ങൾ മാറുന്നില്ല.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ രോഗം വന്നേക്കാം. സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ വന്നേക്കാം. കുടുംബത്തിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. ബന്ധങ്ങളിൽ തകർച്ച ഉണ്ടാകാം. നാം പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കാം. എന്നാൽ അതിന്റെ നടുവിലും ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ ഉണ്ടെന്ന സത്യം മാറുന്നില്ല.
ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പർവതം വളരെ ഉയർന്നതായിരിക്കും. എന്നാൽ പർവതത്തിന്റെ ഉയരം നോക്കുന്നതിനേക്കാൾ പർവതത്തെക്കാൾ വലിയ ദൈവത്തെ നോക്കുന്നതാണ് വിശ്വാസം.
വേദപുസ്തകത്തിൽ മോശെ ദൈവത്തിന്റെ തേജസ്സ് അനുഭവിച്ച പർവതം സീനായി ആയിരുന്നു. പിന്നീട് യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ പത്രൊസ്, യാക്കോബ്, യോഹന്നാൻ എന്നിവരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് രൂപാന്തരപർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക അനുഭവം കണ്ടു.
യേശു പർവതത്തിലേക്ക് പോകുന്നത് ഒരു സാധാരണ യാത്രയല്ലായിരുന്നു. പ്രാർത്ഥിക്കാനും ദൈവസാന്നിധ്യത്തിൽ ആയിരിക്കാനും അവൻ പർവതത്തിലേക്ക് പോയി. ശിഷ്യന്മാരും അവനോടൊപ്പം പോയി. അവിടെ അവർ കണ്ട അനുഭവം അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ മറക്കാനാവാത്ത ഒന്നായി മാറി.
അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പർവതങ്ങളെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ചിലപ്പോൾ പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ ദൈവം നമ്മുക്കായി ഒരു അനുഭവം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ മതിലുകൾ നമ്മെ പിന്നോട്ടു തിരിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ളതല്ല. അവ കടക്കാനാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പർവതങ്ങൾ നമ്മെ നിർത്തിവയ്ക്കാനല്ല. അവ കയറാനാണ്.
നമ്മുടെ മുമ്പിൽ വരുന്ന ഓരോ തടസ്സത്തെയും കണ്ടിട്ട് “ഇത് എന്റെ അവസാനമാണ്” എന്ന് പറയേണ്ടതില്ല. പകരം, “എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ ഈ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും” എന്ന് പറയണം.
നമ്മുടെ ശക്തി കുറയുമ്പോൾ ദൈവം ശക്തി നൽകും. നമ്മുടെ കാലുകൾ തളരുമ്പോൾ അവൻ നമ്മെ ഉറപ്പിക്കും. വഴി കാണാത്തപ്പോൾ അവൻ വഴി കാണിക്കും. പർവതം വളരെ ഉയർന്നതായി തോന്നുമ്പോൾ അവൻ നമ്മെ ഓരോ ചുവടായി മുകളിലേക്ക് നയിക്കും.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വരുന്ന കുഴികളും പാറകളും മതിലുകളും പർവതങ്ങളും ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ വഴി ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏത് മതിലാണ് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതെന്ന് നാം ചിന്തിക്കാം. ഏത് പർവതമാണ് നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത്? ഏത് പ്രശ്നമാണ് നമ്മെ പിന്നോട്ടു പോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്?
അത് എന്തായാലും, ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാം.
“എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും.”
“അവൻ എന്റെ കാലുകളെ പേടയുടെ കാലുകളെപ്പോലെ ആക്കുന്നു; എന്റെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ എന്നെ നിർത്തുന്നു.”
നമുക്ക് പർവതങ്ങളെ ഒഴിവാക്കേണ്ടതില്ല. ദൈവത്തോടൊപ്പം അവ കയറാം. നമുക്ക് മതിലുകളെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ അവ കടക്കാം.
കാരണം നാം വെറും താഴ്വരയിൽ ജീവിക്കുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവരല്ല. ദൈവം നമ്മെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പർവതങ്ങൾ നമ്മെ തടയുവാൻ ഉണ്ടാക്കിയതല്ല. അവ കയറുവാൻ വേണ്ടിയാണ്.
മതിലുകൾ നമ്മെ തിരികെ അയയ്ക്കുവാൻ വേണ്ടിയല്ല. അവ ചാടിക്കടക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ്.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ പർവതത്തിനും അപ്പുറം ദൈവം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന ഒരു അനുഭവമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോകാം. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാം. നമ്മുടെ വഴിയിലെ മതിലുകളെയും പർവതങ്ങളെയും കണ്ടു ഭയപ്പെടാതെ, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ അവയെ മറികടന്ന് മുന്നോട്ട് പോകാം.
നമ്മുടെ ദൈവം നമ്മെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവമാണ്. അവൻ നമ്മുടെ കാലുകളെ ഉറപ്പിക്കുന്ന ദൈവമാണ്. അവൻ നമ്മെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ നിർത്തുന്ന ദൈവമാണ്.
അതുകൊണ്ട്, ജീവിതത്തിൽ പർവതങ്ങൾ വരുമ്പോൾ നിരാശപ്പെടേണ്ട. പർവതത്തെ നോക്കി നിൽക്കാതെ പർവതത്തെക്കാൾ വലിയ ദൈവത്തിലേക്ക് നോക്കുക.
നമ്മൾ പർവതങ്ങൾക്കായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. അവ കയറുവാൻ ദൈവം നമുക്ക് ശക്തി നൽകും.
ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും മതിലുകളെയും പർവതങ്ങളെയും നേരിടേണ്ടിവരുന്നു. ചിലപ്പോൾ നമുക്ക് മുന്നിലുള്ള വഴി വളരെ എളുപ്പമാണെന്ന് തോന്നും. എന്നാൽ ചില സമയങ്ങളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായ തടസ്സങ്ങൾ നമ്മുടെ മുന്നിൽ ഉയർന്നുവരും. എത്ര ശ്രമിച്ചാലും മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ തോന്നുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. അപ്പോൾ നാം പിന്നോട്ടു തിരിയണോ? നിരാശപ്പെടണോ? അതോ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് ആ മതിൽ കടന്നും ആ പർവതം കയറിയും മുന്നോട്ട് പോകണോ?
സങ്കീർത്തനം 18-ൽ ദാവീദ് ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് വളരെ മനോഹരമായി സംസാരിക്കുന്നു. “എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും” എന്നതാണ് അവന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം. “അവൻ എന്റെ കാലുകളെ പേടയുടെ കാലുകളെപ്പോലെ ആക്കുന്നു; എന്റെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ എന്നെ നിർത്തുന്നു” എന്നും അവൻ പറയുന്നു. ദൈവം തന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് ശക്തി നൽകുന്ന ദൈവമാണ്. നമ്മുടെ മുന്നിൽ എത്ര വലിയ മതിൽ വന്നാലും, ദൈവം നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെ മറികടക്കാൻ കഴിയും.
നമ്മുടെ ജീവിതയാത്രയിൽ പല തരത്തിലുള്ള മതിലുകൾ നമുക്ക് നേരിടേണ്ടിവരുന്നു. ജോലിയിൽ ഒരു മതിൽ വരാം. കുടുംബത്തിൽ ഒരു മതിൽ വരാം. ബന്ധങ്ങളിൽ ഒരു മതിൽ വരാം. സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ, രോഗങ്ങൾ, നിരാശകൾ, പരാജയങ്ങൾ, മറ്റുള്ളവരുടെ എതിർപ്പ്, നമ്മുക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനാകാത്ത സാഹചര്യങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം നമ്മുടെ മുന്നിൽ മതിലുകളായി നിൽക്കാം.
ചിലപ്പോൾ നാം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ മതിലിൽ ഇടിച്ചുനിൽക്കുന്ന അനുഭവം ഉണ്ടാകും. “ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?” എന്ന് നാം ചോദിക്കും. എന്നാൽ ദാവീദ് പറയുന്നത്, “എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും” എന്നാണ്. ഏത് മതിലാണ് വന്നതെന്ന് ദാവീദിന് പ്രശ്നമല്ല. കാരണം തന്റെ ശക്തിയിൽ അല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലാണ് അവൻ ആശ്രയിച്ചത്.
മതിൽ കണ്ടപ്പോൾ തിരിഞ്ഞുപോകാനല്ല ദൈവം നമ്മെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നത്. മതിൽ കടക്കാനാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ തടസ്സങ്ങൾ വന്നാൽ അവയെ കണ്ടിട്ട് നിരാശപ്പെട്ട് പിന്നോട്ടു പോകേണ്ടതില്ല. “എന്റെ ദൈവത്താൽ എനിക്ക് കഴിയും” എന്ന് വിശ്വസിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകണം.
പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർ നമ്മെ തടയുന്ന മതിലുകളായി മാറാം. ചിലർ നമ്മെ താഴ്ത്താൻ ശ്രമിക്കും. ചിലർ “നിനക്ക് ഇത് സാധിക്കില്ല” എന്ന് പറയും. ചിലപ്പോൾ സാഹചര്യങ്ങൾ തന്നെ നമ്മെ തടയും. എന്നാൽ മനുഷ്യർ ഉയർത്തുന്ന മതിലുകളേക്കാൾ വലിയവനാണ് നമ്മുടെ ദൈവം.
ദാവീദ് അനേകം ശത്രുക്കളെയും പ്രതിസന്ധികളെയും നേരിട്ട മനുഷ്യനായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി അനുഭവിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് അവന് പറയാൻ കഴിഞ്ഞത്: “എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും.”
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും അതേ വിശ്വാസം വേണം. മതിലുകൾ വന്നാൽ അവയെ കണ്ടു ഭയപ്പെടാതെ, ദൈവത്തിലേക്ക് നോക്കണം. “കർത്താവേ, ഈ മതിൽ എനിക്ക് കടക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ അങ്ങയാൽ എനിക്ക് കഴിയും” എന്ന് പറയണം.
നമ്മുടെ വഴിയിൽ മതിലുകൾ ഉണ്ടെന്നത് ദൈവത്തിന്റെ വഴി തെറ്റാണെന്നതിന്റെ തെളിവല്ല. ദൈവത്തിന്റെ വഴി പൂർണ്ണമായ വഴിയാണ്. നാം ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം അനുസരിച്ച് നടക്കുകയും അവന്റെ വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ആ വഴി തന്നെയാണ് നമുക്കുള്ള ഏറ്റവും നല്ല വഴി. ആ വഴിയിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടായേക്കാം. മതിലുകൾ ഉണ്ടായേക്കാം. പർവതങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം. മുള്ളുകളും പാറകളും ഉണ്ടായേക്കാം. കുഴികളും താഴ്വരകളും ഉണ്ടായേക്കാം. എന്നാൽ അതുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ വഴി തെറ്റിപ്പോകുന്നില്ല.
നമ്മുടെ ജീവിതയാത്ര പലപ്പോഴും ഒരു മരുഭൂമിയാത്ര പോലെയാണ്. വഴിയിൽ കുഴികളും കല്ലുകളും പാറകളും ഉണ്ടാകും. ചിലപ്പോൾ അവ നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കും. ചിലപ്പോൾ നാം വീഴും. ചിലപ്പോൾ വഴി വളരെ പ്രയാസകരമാകും. എന്നാൽ ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ നടക്കുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ വഴികൾ പൂർണ്ണമാണ്. അതുകൊണ്ട് വഴിയിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ വന്നപ്പോൾ “ദൈവം എന്നെ വിട്ടുകളഞ്ഞു” എന്ന് നാം കരുതേണ്ടതില്ല. മറിച്ച്, ആ ബുദ്ധിമുട്ടുകളുടെ നടുവിലും ദൈവം നമ്മെ നയിക്കുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കണം.
ഹബക്കൂക്ക് പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകത്തിലും ഇതേ സത്യമാണ് നാം കാണുന്നത്. ഹബക്കൂക്ക് ദൈവത്തോട് അനേകം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ച മനുഷ്യനായിരുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ അവനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി. എന്നാൽ അവസാനം അവൻ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ പഠിച്ചു. ഹബക്കൂക്ക് 3-ാം അധ്യായത്തിൽ അവൻ പറയുന്നു: “അവൻ എന്റെ കാലുകളെ പേടയുടെ കാലുകളെപ്പോലെ ആക്കുന്നു; എന്റെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ എന്നെ നടത്തുന്നു.”
ഇവിടെ വീണ്ടും പർവതത്തിന്റെ ചിത്രം വരുന്നു. ഉയർന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തണമെങ്കിൽ കയറണം. താഴെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ പർവതം വളരെ വലിയതായി തോന്നാം. പക്ഷേ അതിന്റെ മുകളിൽ എത്തുമ്പോൾ നമുക്ക് മറ്റൊരു കാഴ്ച ലഭിക്കും.
പർവതങ്ങൾ കയറുവാൻ വേണ്ടിയുള്ളവയാണ്. മതിലുകൾ ചാടിക്കടക്കുവാൻ വേണ്ടിയുള്ളവയാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പർവതങ്ങളും അതുപോലെയാണ്. അവ നമ്മെ പിന്നോട്ടു തിരിക്കാനുള്ള കാരണങ്ങളല്ല. മറിച്ച്, ദൈവത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ അവയെ മറികടന്ന് മറുവശത്തേക്ക് എത്താനുള്ള അവസരങ്ങളാണ്.
പർവതങ്ങൾ പ്രശ്നങ്ങളല്ല. അവ നമ്മുടെ യാത്രയുടെ ഭാഗമാണ്. ദൈവം ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ മുന്നിൽ പർവതങ്ങളെ അനുവദിക്കുന്നത് നമ്മെ തടയാനല്ല, നമ്മെ ഉയരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനാണ്.
നിങ്ങൾ പർവതത്തിന്റെ മുകളിലെത്തുമ്പോൾ താഴെ നിന്നു കാണാൻ കഴിയാത്ത പല കാര്യങ്ങളും കാണാൻ കഴിയും. അതുപോലെ തന്നെ ജീവിതത്തിലെ ചില അനുഭവങ്ങൾ കടന്നുപോയതിനുശേഷമാണ് ദൈവം എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്.
വേദപുസ്തകത്തിൽ പർവതങ്ങൾക്ക് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥാനമുണ്ട്. നോഹയുടെ കാലത്ത് പെട്ടകം അരാരാത്ത് പർവതങ്ങളിൽ എത്തി. വെള്ളപ്പൊക്കത്തിനുശേഷം ദൈവം തന്റെ രക്ഷാപദ്ധതി മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയത് അവിടെ നിന്നാണ്.
പിന്നീട് നാം സീനായി പർവതത്തെ കാണുന്നു. മോശെ സീനായി പർവതത്തിൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ ചെന്നു. അവിടെ ദൈവം അവനോട് സംസാരിച്ചു, തന്റെ കല്പനകൾ നൽകി, തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം നൽകി. സീനായി പർവതം ഒരു സാധാരണ പർവതം മാത്രമായിരുന്നില്ല. അത് ദൈവസാന്നിധ്യം അനുഭവിച്ച സ്ഥലമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് നാം പർവതങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, അവയെ വെറും തടസ്സങ്ങളായി മാത്രം കാണരുത്. ചിലപ്പോൾ ദൈവം നമ്മെ പർവതത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത് അവിടെ നമുക്ക് ഒരു പുതിയ അനുഭവം നൽകാനാണ്.
പർവതത്തിന്റെ മുകളിലെ അനുഭവം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ പർവതം കയറണം. താഴെ നിൽക്കുമ്പോൾ പർവതത്തിന്റെ ഉയരം നോക്കി “ഇത് എനിക്ക് കയറാൻ കഴിയില്ല” എന്ന് പറയാം. എന്നാൽ ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ട് വെച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ ഒടുവിൽ നമുക്ക് മുകളിലെത്താൻ കഴിയും.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും അതുതന്നെയാണ്. ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കണമെന്ന് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കണമെന്ന് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ആ അനുഭവത്തിലേക്ക് എത്താനുള്ള വഴി പർവതത്തിലൂടെയാണ്.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വരുന്ന എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും ദൈവം നമ്മെ ഉപേക്ഷിച്ചതിന്റെ അടയാളങ്ങളല്ല. ചില ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നമ്മെ ശക്തരാക്കുന്നു. ചില പർവതങ്ങൾ നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ വളർത്തുന്നു. ചില മതിലുകൾ നമ്മിൽ ദൈവാശ്രയം വളർത്തുന്നു.
ദാവീദ് പറഞ്ഞതുപോലെ, “എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും.” ഇത് ഒരു സാധാരണ വാക്കല്ല. അത് വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണ്.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ എത്ര വലിയ മതിൽ വന്നാലും, ദൈവം നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് അതിനെ കടക്കാൻ കഴിയും. നമുക്ക് സ്വന്തം ശക്തിയിൽ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയും.
ദൈവം നമ്മുടെ കാലുകളെ പേടയുടെ കാലുകളെപ്പോലെ ആക്കുന്നു. പേടയുടെ കാലുകൾക്ക് പർവതപ്രദേശങ്ങളിൽ കയറാനും ഉറച്ചുനിൽക്കാനും കഴിയും. അതുപോലെ തന്നെ ദൈവം നമ്മെ ജീവിതത്തിലെ ഉയർച്ചകളിലും താഴ്ചകളിലും ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ ശക്തരാക്കുന്നു.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പർവതങ്ങൾ വരുമ്പോൾ നാം എന്ത് ചെയ്യണം? പിന്നോട്ടു പോകേണ്ടതില്ല. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകണം. മതിൽ കണ്ടാൽ തിരിഞ്ഞോടരുത്. ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ച് അതിനെ കടക്കാനുള്ള ശക്തി ചോദിക്കണം.
ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ വളരെ വലുതായി തോന്നും. “ഇത് എങ്ങനെ കടന്നുപോകും?” എന്ന് നാം ചോദിക്കും. പക്ഷേ ദൈവം നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയും.
ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ പൂർണ്ണമാണ്. നമ്മുടെ വഴിയിൽ മതിലുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ വചനം മാറുന്നില്ല. നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ മാറിയാലും ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദത്തങ്ങൾ മാറുന്നില്ല.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ രോഗം വന്നേക്കാം. സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ വന്നേക്കാം. കുടുംബത്തിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. ബന്ധങ്ങളിൽ തകർച്ച ഉണ്ടാകാം. നാം പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കാം. എന്നാൽ അതിന്റെ നടുവിലും ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ ഉണ്ടെന്ന സത്യം മാറുന്നില്ല.
ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പർവതം വളരെ ഉയർന്നതായിരിക്കും. എന്നാൽ പർവതത്തിന്റെ ഉയരം നോക്കുന്നതിനേക്കാൾ പർവതത്തെക്കാൾ വലിയ ദൈവത്തെ നോക്കുന്നതാണ് വിശ്വാസം.
വേദപുസ്തകത്തിൽ മോശെ ദൈവത്തിന്റെ തേജസ്സ് അനുഭവിച്ച പർവതം സീനായി ആയിരുന്നു. പിന്നീട് യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ പത്രൊസ്, യാക്കോബ്, യോഹന്നാൻ എന്നിവരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് രൂപാന്തരപർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക അനുഭവം കണ്ടു.
യേശു പർവതത്തിലേക്ക് പോകുന്നത് ഒരു സാധാരണ യാത്രയല്ലായിരുന്നു. പ്രാർത്ഥിക്കാനും ദൈവസാന്നിധ്യത്തിൽ ആയിരിക്കാനും അവൻ പർവതത്തിലേക്ക് പോയി. ശിഷ്യന്മാരും അവനോടൊപ്പം പോയി. അവിടെ അവർ കണ്ട അനുഭവം അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ മറക്കാനാവാത്ത ഒന്നായി മാറി.
അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പർവതങ്ങളെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ചിലപ്പോൾ പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ ദൈവം നമ്മുക്കായി ഒരു അനുഭവം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ മതിലുകൾ നമ്മെ പിന്നോട്ടു തിരിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ളതല്ല. അവ കടക്കാനാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പർവതങ്ങൾ നമ്മെ നിർത്തിവയ്ക്കാനല്ല. അവ കയറാനാണ്.
നമ്മുടെ മുമ്പിൽ വരുന്ന ഓരോ തടസ്സത്തെയും കണ്ടിട്ട് “ഇത് എന്റെ അവസാനമാണ്” എന്ന് പറയേണ്ടതില്ല. പകരം, “എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ ഈ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും” എന്ന് പറയണം.
നമ്മുടെ ശക്തി കുറയുമ്പോൾ ദൈവം ശക്തി നൽകും. നമ്മുടെ കാലുകൾ തളരുമ്പോൾ അവൻ നമ്മെ ഉറപ്പിക്കും. വഴി കാണാത്തപ്പോൾ അവൻ വഴി കാണിക്കും. പർവതം വളരെ ഉയർന്നതായി തോന്നുമ്പോൾ അവൻ നമ്മെ ഓരോ ചുവടായി മുകളിലേക്ക് നയിക്കും.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വരുന്ന കുഴികളും പാറകളും മതിലുകളും പർവതങ്ങളും ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ വഴി ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏത് മതിലാണ് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതെന്ന് നാം ചിന്തിക്കാം. ഏത് പർവതമാണ് നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത്? ഏത് പ്രശ്നമാണ് നമ്മെ പിന്നോട്ടു പോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്?
അത് എന്തായാലും, ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാം.
“എന്റെ ദൈവത്താൽ ഞാൻ മതിൽ ചാടിക്കടക്കും.”
“അവൻ എന്റെ കാലുകളെ പേടയുടെ കാലുകളെപ്പോലെ ആക്കുന്നു; എന്റെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ എന്നെ നിർത്തുന്നു.”
നമുക്ക് പർവതങ്ങളെ ഒഴിവാക്കേണ്ടതില്ല. ദൈവത്തോടൊപ്പം അവ കയറാം. നമുക്ക് മതിലുകളെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ അവ കടക്കാം.
കാരണം നാം വെറും താഴ്വരയിൽ ജീവിക്കുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവരല്ല. ദൈവം നമ്മെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പർവതങ്ങൾ നമ്മെ തടയുവാൻ ഉണ്ടാക്കിയതല്ല. അവ കയറുവാൻ വേണ്ടിയാണ്.
മതിലുകൾ നമ്മെ തിരികെ അയയ്ക്കുവാൻ വേണ്ടിയല്ല. അവ ചാടിക്കടക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ്.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ പർവതത്തിനും അപ്പുറം ദൈവം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന ഒരു അനുഭവമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോകാം. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാം. നമ്മുടെ വഴിയിലെ മതിലുകളെയും പർവതങ്ങളെയും കണ്ടു ഭയപ്പെടാതെ, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ അവയെ മറികടന്ന് മുന്നോട്ട് പോകാം.
നമ്മുടെ ദൈവം നമ്മെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവമാണ്. അവൻ നമ്മുടെ കാലുകളെ ഉറപ്പിക്കുന്ന ദൈവമാണ്. അവൻ നമ്മെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ നിർത്തുന്ന ദൈവമാണ്.
അതുകൊണ്ട്, ജീവിതത്തിൽ പർവതങ്ങൾ വരുമ്പോൾ നിരാശപ്പെടേണ്ട. പർവതത്തെ നോക്കി നിൽക്കാതെ പർവതത്തെക്കാൾ വലിയ ദൈവത്തിലേക്ക് നോക്കുക.
നമ്മൾ പർവതങ്ങൾക്കായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. അവ കയറുവാൻ ദൈവം നമുക്ക് ശക്തി നൽകും.
ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
Comments
Post a Comment